Bogurodzica Watopedzka

Pierwowzór prezentowanej ikony Bogurodzicy z Dzieciątkiem znajduje się w cerkwi Zwiastowania Pańskiego w klasztorze Watopedi na górze Athos. Nazwa wizerunku wiąże się z młodym następcą tronu – księciem Arkadiuszem, synem cesarza Teodozjusza Wielkiego (cesarz w latach 379 – 395). Arkadiusz wypadłszy ze statku został dzięki cudownemu wstawiennictwu Bogurodzicy szczęśliwie wyrzucony na brzeg w pobliżu klasztoru, gdzie znaleziono go śpiącego pod krzakiem. Z języka greckiego „watopedi” oznacza „krzew młodzieńca”. Z tej okazji Teodozjusz hojnie uposażył klasztor. Inny cud, związany z ikoną Bożej Rodzicielki przytrzymującej dłoń Chrystusa, wydarzył się w 807 r. Matka Boża ostrzegła modlącego się mnicha przed rabunkową napaścią na klasztor. Dzieciątko chciało ją powstrzymać, ale Bogurodzica przytrzymała Go za rękę zwracając się z ostrzeżeniem w stronę mnicha. Odtąd obraz został nazwany Bogurodzicą Pocieszenia (Ukojenia). Początkowo było to malowidło ścienne. Obecnie znajdująca się w klasztorze Watopedi ikona malowana na desce pochodzi z XIV w.

Teresa Bagińska-Żurawska https://orcid.org/0000-0002-9243-3967