treść serwisu

Partyzanci

scena batalistyczna

Jest częścią kolekcji: Europejscy klasycy nowoczesności

Nota popularyzatorska

Urodzony w Moskwie Marian Tomaszewski (1904–1968) rozpoczął naukę w rosyjskim gimnazjum, lecz po rewolucji październikowej przeniósł się z rodzicami do Polski. Matura w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim im. Juliusza Słowackiego w Lublinie (1926) umożliwiła przyszłemu malarzowi zatrudnienie w oświacie, z którą związał niemal całe życie zawodowe. Po uzyskaniu dyplomu na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych uczył rysunku w stołecznych szkołach średnich.

W okresie okupacji hitlerowskiej wrócił do Lublina, gdzie otrzymał funkcję instruktora na kursach plastycznych Janiny Miłosiowej (1896–1983), a później w niemieckiej Szkole Malarsko-Rysunkowej. Równolegle do działalności pedagogicznej Tomaszewski brał udział w podziemnym życiu kulturalnym. Po wyzwoleniu miasta tworzył zręby instytucji z Tymczasowym Zarządem Związku Zawodowego Artystów Plastyków, którego został prezesem.

Doświadczenia lubelskie wpłynęły na powierzenie mu misji organizacji życia artystycznego w Szczecinie, gdzie dotarł we wrześniu 1945 r. W Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki pełnił funkcję referenta do spraw plastyki, w lokalnym oddziale ZZAP – wiceprezesa, zakładał Towarzystwo Krzewienia Kultury na Pomorzu Zachodnim i Wolne Studium Sztuk Plastycznych (od 1947 r. Szkoła Sztuk Plastycznych, a od 1948 – Państwowe Ognisko Kultury Plastycznej), którego został kierownikiem.

Pionierskie zaangażowanie w Lublinie i Szczecinie stało się ważnym tematem jego dzieł, choć oeuvre zdominowała tematyka wojenna – motywy walki, zniszczenia i grozy. Inspirowany dziecięcą wrażliwością sposób ich ujmowania, zastosowany w obrazie Partyzanci (1958), drażnił krytykę od czasów debiutu Tomaszewskiego, zaś w okresie panowania realizmu socjalistycznego skazywał na wewnętrzną emigrację. Artysta pozostał jednak wierny tej modernistycznej stylistyce również w drugim okresie warszawskim (1951–1968). Psychiczne i finansowe wsparcie zapewniało objęcie kierownictwa w stołecznym Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej (1953), dające żywy kontakt z twórczością nieprofesjonalną, która obok malarstwa Pabla Picassa (1881–1973) i Fernanda Légera (1881–1955) pozostały wiodącą inspiracją formalną Tomaszewskiego.

Szymon Piotr Kubiak



Sygnatury i napisy:

  1. Napis;sygnatura: na recto u dołu z lewej; tm.58
  2. Nalepka/naklejka: na verso u góry pośrodku; pismo drukowane i odręczne ujęte w prostą ramkę z wyjątkiem ostatniego wiersza: CENTRALNE BIURO WYSTAW ARTYSTYCZNYCH – WROCŁAW | Wystawa Plastyki Ziem Nadodrzańskich | we Wrocławiu 1959 r. | Tytuł pracy i data wykonania .......... | Technika ..... Wymiary ..... Nr. kat. ..... | Wdn. – Zam. 551/56 – 2000

Informacje o obiekcie

Informacje o obiekcie

Autor / wytwórca

Tomaszewski, Marian (1904–1968)

Rodzaj obiektu

obraz

Technika

technika olejna

Tworzywo / materiał

płótno

Pochodzenie / sposób pozyskania

zakup

Czas powstania / datowanie

1958

Miejsce powstania / znalezienia

powstanie: Warszawa (województwo mazowieckie) - 

Właściciel

Muzeum Narodowe w Szczecinie

Numer identyfikacyjny

MNS/SE-M/195

Lokalizacja / status

obiekt nie jest teraz eksponowany

Może Cię również zainteresować:

Dodaj notatkę

Edytuj notatkę

0/500

Jakiś filtr
Data od:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
Data do:
Era
Wiek:
+
Rok:
+
asd